Άγιο Πνεύμα

Οι αρχές του ιστορικού βίου της Κοινότητας του Αγ. Πνεύματος χρονολογικά εντοπίζονται στη νεολιθική εποχή, όπου μας οδηγούν τα ίχνη προϊστορικού οικισμού, τα οποία βρέθηκαν το 1967 από τον Σαμσάρη Δημήτριο, στον λόφο του Αγ. Κωνσταντίνου.

H ιστορία της κοινότητας συνεχίζετε και κατά τους βυζαντινούς χρόνους όπου κατά πολλούς ιστορικούς ταυτίζουν το Αγιον Πνεύμα με το Μονόσπιτο που αναφέρει ο Γεδεών στους Πατριαρχικούς πίνακες και θεωρεί ότι από Μόνοικος που ονομαζόταν στην αρχαιότητα η πόλη στο χωριό Άγιο Πνεύμα μεταφράστηκε σε Μονόσπιτο. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας πήρε το όνομα Βεζνίκο. Το τοπωνύμιο είναι σύνθετη τουρκική λέξη από το Vezne που σημαίνει ζυγός και από το Κioy που σημαίνει χωριό, δηλαδή χωριό του ζυγού ακριβείας και μεταφορικά χωρίο της Δικαιοσύνης, Δικαιοχώρι θα το μεταφράζαμε στη νεοελληνική γλώσσα, επειδή φημιζόταν, κατά την παράδοση, οι κάτοικοι του για τις ακριβοδίκαιες, έντιμες συναλλαγές τους. Το όνομα Βεζνίκο τροποποιήθηκε με την τοπική προσφορά σε Βησνίκου, Βεζνίκ και Βέζνα. Στη Χάρτα του Ρήγα Φεραίου φέρεται ως Βέζνα. Μεταξύ όμως των ονομάτων Βεζνίκο και  Άγιο Πνεύμα, για ένα χρονικό διάστημα από τις 28-12-1926 μέχρι τις 15-1-1930, το χωριό ονομαζόταν Μόνοικον. Το όνομα αυτό δόθηκε ως συνέχεια του βυζαντινού  ονόματος της αρχαίας πόλης. To όνομα Άγιο Πνεύμα δόθηκε το 1930 χάρη στην ομώνυμη ιερά μονή στα βόρεια της κοινότητας.