Έθιμα της άνοιξης

Η Άνοιξη αποτελεί μια μεταβατική περίοδο στον κύκλο του χρόνου. Το ξύπνημα της φύσης, η ανθοφορία, συμβολίζουν την νίκη της ζωής επί του θανάτου. Άλλωστε και η μεγάλη εορτή του Πάσχα που τοποθετείται στο κέντρο της Άνοιξης, το ίδιο ακριβώς πράγμα συμβολίζει, το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι τελετουργίες οι οποίες τελούνται την συγκεκριμένη εποχή αποκτούν ένα ιδιαίτερο συμβολικό, θα λέγαμε έναν «μαγικό», χαρακτήρα.

Την πρώτη του Μάρτη συνήθιζαν να περιφέρουν ομοίωμα χελιδόνας από σπίτι σε σπίτι, τραγουδώντας το γνωστό τραγούδι «χελιδόνα έρχεται από Μαύρη θάλασσα» συγκεντρώνοντας με αυτόν τον τρόπο αυγά, γλυκά και χρήματα.

Στα μέσα Απριλίου και ιδιαιτέρως την ημέρα του Αγίου Γεωργίου συνήθιζαν να «ζυγιάζουν» τα παιδιά. Στόλιζαν ένα καντάρι με λουλούδια και μέτραγαν το βάρος των παιδιών για να δούνε την ανάπτυξή τους σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Τα παιδιά κατά την διάρκεια του ζυγιάσματος κράταγαν ένα κλωνάρι με πράσινα φύλλα. Tα λουλούδια και τα πράσινα φύλλα λειτουργούν ως μαγικά σύμβολα των οποίων η καλή ενέργεια περνά στα παιδιά και τα βοηθά ώστε να έχουν καλή υγεία κατά τη διάρκεια όλης της επόμενης χρονιάς, μέχρι το επόμενο ζύγιασμα.

Την ίδια επίσης περίοδο συνήθιζαν τα παιδιά να φτιάχνουν αυτοσχέδιες κούνιες. Κάτω από τα κλωνάρια των δέντρων ή μεταξύ δυο δέντρων έδεναν σχοινιά και έφτιαχναν κούνιες ή βάρκες όπως αλλιώς τις έλεγαν. Στις κούνιες τα παιδιά έλεγαν το τραγούδι «γαρυφαλάκι πράσινο  πότε θα κοκκινίσεις, να κόψω ένα γαρίφαλο να φτιάξω ένα φουρκάλι, να φουρκαλώ την θάλασσα να αράζουν τα καΐκια, και τα καΐκια άραξαν στου βασιλιά την πόρτα…» και τέλειωναν με την έκφραση « πράσινη ντομάτα πάτησα, γέρο καπετάνιο αγάπησα μια ψηλά μια χαμηλά καλό παιδί»

Το κύκλο της Άνοιξης κλείνει ο μήνας Μάης. Την πρωτομαγιά έφτιαχναν στεφάνια ενώ έλεγαν τραγούδια όπως «Μάη Μάη χρυσομάη…» «Την πρωτομαγιά τα λούλουδα γιορτάζουν..» και άλλα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο εορτασμός του Αγίου Κωνσταντίνου στις 21 Μάιου με διήμερο γλέντι με ζουρνάδες και νταούλια στον ομώνυμο κοιμητηριακό ναό. Ανήμερα της εορτής μοίραζαν γάλα μετά την Θεία Λειτουργία ενώ ακολουθούσε ο αργόσυρτος γυναικείος χορός του «Αγίου Κωνσταντίνου» με το τραγούδι :

¨Πανηγυρίτσι γίνιτι στουν Άγιου Κουσταντίνου, τριανταφυλλένιες μέρες.

του πανηγύρ’ ήταν πουλύ κι ου κόσμος ήταν λίγους, τριανταφυλλένιες μέρες.

Στήνουν τσιαντήρια πράσινα τσιαντήρια γαλαζένια,

Αράδα κάθντι άρχουντες αράδα τρων κι πίνουν σακκούλις βουλουμένις.

Αράδα κάθντι κι φτουχοί τ’ς λαμπάδις αναμμένις τα χέρια σταυρουμένα.

Γυρίζ’ αρχός κι λέει τ΄ς φτουχοί κι τους παρακαλούσι

Δώμ’ τι φτουχοί τ΄ς λαμπάδις σας κι πάρτι σεις τα γρόσια, πάρτι τα καραγρόσια.

Ιδώ τα γρόσια δεν πιρνούν, μηδε τα καραγρόσια

Μόνο θυμιάμα κι κιρί κι καθαρή ψυχούλα, τριανταφυλλένιες μέρες¨.