Λαζαρίνες

Ξεχωριστή ημέρα στο Άγιο Πνεύμα ήταν το Σάββατο του Λαζάρου. Οι ελεύθερες κοπέλες ντύνονταν Λαζαρίνες και αφού έφτιαχναν παρέες των τεσσάρων ατόμων γύριζαν από σπίτι σε σπίτι συνοδευόμενες από ένα μικρό αγόρι το οποίο παρίστανε τον Λάζαρο. Η φορεσιά της Λαζαρίνας ήταν ιδιαίτερη. Τα κορίτσια συνήθιζαν να δένουν δύο μεγάλες πολύχρωμες μαντήλες που τις λέγανε σερβέτες πίσω από το λαιμό τους και πίσω από τη μέση τους ώστε να κρέμονται και να καλύπτουν το πίσω μέρος του σώματος. Στη μέση φορούσαν ζώνες με ασημένιες πόρπες, τους τοκάδες. Στο στέρνο καρφίτσωναν ένα ιδιαίτερο κόσμημα που αποτελούνταν από τρείς μακριές αλυσίδες με ασημόφλουρα και τις έδεναν στο πίσω μέρος της ζώνης. Στο κεφάλι, και πάνω από τον κεφαλοδέτη, φορούσαν ένα στεφανάκι με μικρά άσπρα λουλούδια. Στα χέρια κρατούσαν δύο μακριές άσπρες μαντήλες, τα προσόψια. Οι Λαζαρίνες γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν διάφορα παινέματα.

Όταν έφταναν οι Λαζαρίνες στα σπίτια ρωτούσαν τους νοικοκύρηδες  για ποιον να πούνε το τραγούδι και έβαζαν ένα μαντήλι στον ώμο αυτού που θα αφιέρωναν το τραγούδι. Αν το τραγούδι αφορούσε σε ένα μικρό κορίτσι τραγουδούσαν «μαρί νιρουϊδούδα φουντωτή κι παραφουντωμένη, που τίναξες και τράνιψες κι απόλικις κλουνάρια, κλουνάρια, χρυσοκλούναρα, χρυσουκουμπουδεμένα». Αν πάλι το τραγούδι αφορούσε στο σπιτονοικοκύρη τότε τραγουδούσαν «Αφέντη μ’ κι αφεντάκι μου, παντού αφέντης να ‘σαι, παντού αφέντης και κριτής, παντού και τιμημένος, πρώτα σε τίμησε ο Θεός κι ύστερα ο κόσμος όλος». Τα τραγούδια ήταν πολλά. ‘Άλλο για τον μοναχογιό, άλλο για κορίτσι έτοιμο για παντρειά, άλλο για τον δάσκαλο, τον παπά, την σπιτονοικοκυρά και πολλά άλλα.

Οι Λαζαρίνες συνόδευαν τα τραγούδια τους με χορό, αντικριστά η μια με την άλλη, κουνώντας ρυθμικά τα μαντήλια και κάνοντας περάσματα ανάλογα με τον ρυθμό του τραγουδιού. Ο ρόλος του Λάζαρου αρκούνταν στο να κραταέι το καλάθι και να μαζεύει να κεράσματα τα οποία συνήθως ήταν αυγά, αλεύρι και πιο σπάνια χρήματα.

 

 

1_wm IMG_6742 IMG_6775 KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA